Καλωδιακές - ΠανCRMαϊκός 5 - 9: Η κριτική του coach

Αυτό ήταν Μπάλα.

Αυτό ήταν Ομάδα.

Αυτό ήταν Νίκη.

Παίζοντας την καλύτερη Μπάλα που έχει παίξει ποτέ η Ομάδα μας, πήρε τεράστια, καθαρή και αντρίκια Νίκη απέναντι στους Πρωταθλητές.

Τελικό σκορ: Καλωδιακές - ΠανCRMαϊκός 5 - 9

Τι να πω για το χθεσινό αγώνα; Ό,τι και να πω ή γράψω θα είναι λίγο. Θα μείνω μόνο στα συγχαρητήρια των αντιπάλων και στον εκνευρισμό που τους δημιουργήσαμε με την απόδοσή μας κατά τη διάρκεια του αγώνα.

Το πρώτο λάθος τους ήταν ότι μας ζήτησαν να παίξουμε 6Χ6, αυτό δηλαδή που κατά γενική ομολογία μας βολεύει.

Ξεκίνησαν, σε διάταξη 2 – 2 – 1 οι:

1.       Μουρίκης
2.       Μαραγκός
3.       Λάγγας
4.       Παππούς
5.       Γούλας
6.       Δήμας

Παρόλο που δεν είχαμε καθαρό επιθετικό (λείπανε Πόθος, Βενέκας, Κιούσης και Δημητρίου), εντούτοις παίξαμε πιο επιθετικά από ποτέ.

Στη διάταξη, ο 1 ήταν ο Δήμας, που δεν ήταν όμως «περίπτερο» και ουσιαστικά παίζαμε 2 – 3 σε άμυνα και επίθεση. Αυτό το σχήμα διατηρήθηκε και όταν μπήκανε οι αλλαγές (Μάτσας, Γούλας 2, Μπαλάσκας), και προς το τέλος, όταν πια είχανε ανοίξει για να μειώσουν η διάταξη έγινε 2 – 1 – 2.

Το επόμενο λάθος ήταν ότι μας υποτίμησαν και δεν μπήκανε πολύ δυνατά.

Αντίθετα, εμείς μπήκαμε φουριόζοι, με έξυπνη πίεση ΠΑΝΤΟΥ, μοιράζοντας τους παίκτες, χωρίς άσκοπα τρεξίματα. Ο Λάμπρος ξεκίνησε χάνοντας 2 σουτ (το ένα πάνω στη γραμμή), και αμέσως μετά σκόραρε.

Στην επόμενη φάση ήρθε η ισοφάριση από στιγμιαία  ολιγωρία στην άμυνα. Και εκεί που φαντάζομαι οι αντίπαλοι πήγανε να αναθαρρήσουν νομίζοντας ότι θα γυρίσουν τον αγώνα, ήρθε η σφαλιάρα. Στα καπάκια ο Γούλας βάζει το 2^ο γκολ (ατομική προσπάθεια) κι εκεί ξεκίνησε ο χορός, με αποτέλεσμα ημιχρόνου 2 – 6.

Στο δεύτερο ημίχρονο μπήκαμε λίγο πιο συγκρατημένα, με αποτέλεσμα να μας πιέσουν αρκετά και να μειώσουν σε 5 – 6. Όμως και πάλι η ομάδα αντέδρασε θαυμάσια, αλλάζοντας τη διάταξη σε 2-1-2 από 2-2-1 (με Δήμα ή Λάγγα ως 1 και οι 2 της επίθεσης οι Γούλες ή ο Μπαλάσκας) και καταφέραμε να βάλουμε άλλα 3 γκολ φτάνοντας στο τελικό 5 – 9.

Χαθήκανε εκατέρωθεν αρκετά γκολ, αλλά και να μπαίνανε όλα, πάλι θα είχαμε κερδίσει, και ίσως και με μεγαλύτερη διαφορά καθώς κάναμε ασύγκριτα περισσότερες επιθέσεις και τελικές προσπάθειες.

Οι περισσότεροι παίκτες κάνανε καταπληκτικό παιχνίδι, και σε οποιονδήποτε άλλο αγώνα οι Μουρίκης, Μαραγκός, Δήμας, Γούλας 2 και Λάγγας θα είχαν βγει MVP. Αυτός ο τίτλος όμως, νομίζω, πρέπει να πάει δικαιωματικά σε κάποιον άλλο…

Ο Μουρίκης έκανε απίστευτες επεμβάσεις, αποτρέποντας και αυτογκόλ του Μάτσα (η απόκρουση της δεκαετίας).

Ο Μαραγκός ήταν μια άμυνα μόνος του. Δεν τον πέρασε ποτέ κανένας, ενώ έβαλε και μια γκολάρα κλέβοντας την μπάλα και διανύοντας ολόκληρο το γήπεδο.

Ο Λάγγας ξεκίνησε λίγο νευρικά αλλά βοήθησε πάρα πολύ σε άμυνα κι επίθεση, και ειδικά στο 2^ο ημίχρονο έδεσε το κέντρο δίνοντας την ευκαιρία στα Γουλάκια να οργιάσουν στην επίθεση.

Ο Δήμας ήταν απίστευτος, μαρκάροντας παντού και με πολύ καθαρό μυαλό, ενώ αν ήταν λίγο πιο προσεκτικός θα είχε βάλει κι άλλα γκολ.

Ο Μπαλάσκας μπήκε 5 λεπτά και παραλίγο να βάλει το double score γκολ. Αχ ρε Γιάννη, τι έχασες!;!

Ο Παππούς μάρκαρε και πάσαρε και αυτή τη φορά δε του βγήκε η γλώσσα από το τρέξιμο.

Ο Μάτσας βοήθησε αρκετά, με καθαρά αμυντικούς προσανατολισμούς και χωρίς επελάσεις, ενώ η μεγαλύτερη συνεισφορά του ήταν ότι έφερε τους 2 Γούλες J

Ο Γούλας 2 (Κώστας) ήταν η αποκάλυψη, με απίστευτο τρέξιμο, κλεψίματα, ασίστ, πάσες, μαρκαρίσματα και γκολ, σαφώς βελτιωμένος σε σχέση με τον προηγούμενο αγώνα.

Ο Νίκος Γούλας όμως ήταν μια κλάση πάνω από τους υπόλοιπους. Με απίστευτα ποσοστά σκοραρίσματος σταμάτησε στα 6 (!) γκολ, ενώ στο κέντρο έκανε ό,τι ήθελε, ντριπλάροντας, κερδίζοντας φάουλ, μοιράζοντας πάσες (που θα ήταν και περισσότερες ασίστ αν δεν χάνανε σίγουρα γκολ οι Γούλας, Μπαλάσκας και Γούλας 2). Να σημειώσω ότι χαρακτηριστικά σε μια φάση που είχε βγει σε αντεπίθεση ο Λουκάς, ο Νίκος ήταν ο πρώτος που γύρισε να καλύψει στην άμυνα.

Πραγματικά ασύλληπτος και θεωρώ μακράν ο MVP του αγώνα.

Πρέπει να πω ότι χθες ήταν χαρά μου να σας κοουτσάρω. Σχεδόν σε όλο τον αγώνα κάναμε όλοι ό,τι έπρεπε. Μόνο σε 3-4 φάσεις χάσαμε την αυτοσυγκέντρωσή μας και δε δόθηκαν οι απαραίτητες βοήθειες (χαρακτηριστική η φάση σε ένα φάουλ στο 1^ο ημίχρονο όπου αφήσατε το Λουκά –κι ενώ φωνάζαμε κι εκείνος κι εγώ από τον πάγκο- ανάμεσα σε 2 αντιπάλους και μέχρι να έρθει κάποιος για βοήθεια είχαν αλλάξει ήδη 3-4 πάσες), αλλά αυτές οι στιγμές ήταν η εξαίρεση χθες.

Με τέτοια απόδοση και συγκέντρωση δε φοβόμαστε κανένα. Κατ’ εμέ, κάναμε τις καλύτερες εμφανίσεις μας με την Πάρνηθα (2^ο ημίχρονο) και με τις Καλωδιακές. Και αυτό λέει πολλά.

Το συμπέρασμα λοιπόν είναι το εξής: παίζουμε σταθερά Τετάρτες στις 7:00, παίζουμε 6Χ6, κι εγώ στον πάγκο!

Άντε και στο επόμενο και μετά τη χθεσινή νίκη-βόμβα στο πρωτάθλημα, όλα είναι ανοικτά.