Καλημέρα σε όλους.Μετά από ένα συγκλονιστικό ημιτελικό, η ομάδα μας προκρίθηκε και πάλι στα πέναλτι, και πάλι μετά από ανατροπή εις βάρους μας σκορ (4-2, ισοφαρίσαμε σε 4-4), αποκλείοντας την πολύ ισχυρή ομάδα Κόσμος ΟΤΕ. Είναι περιττό να γράψω, αλλά θα το κάνω, ότι η χθεσινή αποτελεί τη μεγαλύτερη αγωνιστική διάκριση της ομάδας μας (δεν ξεχνώ φυσικά την κατάκτηση του κυπέλου ήθους πριν κάτι χρόνια, αλλά αυτή είναι μεγαλύτερη). Η μεγαλύτερη, μέχρι την επόμενη βέβαια…
Θα κάνω πολύ μεγάλη προσπάθεια να μην γράψω σαν τον Χάλκο (Χεκιμίδαρος, Γούλαρος κτλ) και να μεταφέρω λίγο τον αγώνα σε όσους δεν τον έζησαν από κοντά και παράλληλα να υπάρχει και μια καταγραφή – παρακαταθήκη για το μέλλον.
Σε γενικές γραμμές, θεωρώ ότι ακολουθήσαμε το πλάνο. Κάποιες ανορθογραφίες έγιναν βέβαια, με πιο χτυπητή ότι ο αμυντικός τους που είχαμε επισημάνει σκόραρε δύο φορές, αλλά, με τη ροή που είχε ο αγώνας αυτή δεν ήταν η πιο σημαντική.
Δυστυχώς, την μεγαλύτερη γκάφα (;*) την έκανα εγώ χθες και για άλλη μια φορά ζητάω συγγνώμη για αυτό. Και να μεν θα μπορούσε ο διαιτητής να το χειριστεί διαφορετικά, αλλά υποτίθεται ότι θα έπρεπε να ξέρω καλύτερα. Ζήτησα λοιπόν (με το σκορ 1-1, το γκολ ο Κ. Γούλας) να γίνει αλλαγή, ενώ ήμασταν στην άμυνα και οι αντίπαλοι εκτελούσαν πλάγιο. Οι παίκτες ξεκίνησαν τη διαδικασία αλλαγής, αλλά ο διαιτητής άφησε τους ολοκληρώσουν την προσπάθειά τους και ενώ εμείς ήμασταν με ένα παίκτη λιγότερο στο γήπεδο. Το γκολ μέτρησε, η ομάδα πραγματικά κατέρρευσε, με αποτέλεσμα στην αμέσως επόμενη φάση να δεχτούμε και τρίτο γκολ. Περιττό να σας πω ότι θα ήθελα να με καταπιεί η γη εκείνη την ώρα. Αντί να βοηθήσω την ομάδα, επίσης ουσίας της έδωσα τη χαριστική βολή, έτσι ένοιωσα. Δεν μπορούσαν καν να μιλήσω μέχρι να τελειώσει το ημίχρονο, ενώ μέχρι αργά τη νύχτα είχα τρομερή υπερένταση…
Προς τιμή τους όμως οι παίκτες πήραν την κατάσταση στα πόδια τους. Ανέλαβαν δράση, και παρά τις ανεκδιήγητες αποφάσεις του διαιτητή, ειδικά στα φάουλ που σφύριζε ό,τι να ’ναι, κατάφεραν το ακατόρθωτο. Ο Κ. Γούλας μείωσε σε 3-2 στο 2ο ημίχρονο, ο διαιτητής έδωσε ανύπαρκτο φάουλ που κατέληξε σε γκολ από λάθος του τείχους, και μετά μίλησε ο Χεκιμίδης με 2 γκολ, καθώς η ομάδα εκμεταλλεύτηκε τα λάθη στις αλλαγές των αντιπάλων, πιέζοντας όπως έπρεπε.
Στο τέλος το ματς έγινε ροντέο, καθώς και οι δύο αντίπαλοι προσπάθησαν να αποφύγουν τη διαδικασία των πέναλτι και η μπάλα πήγαινε πάνω-κάτω σαν τρελή. Αν ο διαιτητής δε μας έκλεινε στην περιοχή μας με αλλεπάλληλα σφυρίγματα φάουλ, μπορεί και να κερδίζαμε.
Τελικά, φτάσαμε στα πέναλτι, όπου, σαν σε συνέχεια από την προηγούμενη εβδομάδα, κερδίσαμε γιατί είχαμε πιο ψύχραιμους εκτελεστές και καλύτερο τερματοφύλακα.
Αγωνίστηκαν οι:
1. Προβελέγγιος: Εξαιρετικός, διόρθωνε ακόμη και τα δικά του λάθη. Με συγκίνησαν τα λόγια του στο τέλος για αυτό που του είχα γράψει χθες…
2. Αγαπητός: Πώς να βγει ο παίκτης αυτός, ρε Βαγγέλη; Όργωσε το γήπεδο και πρόσφερε παντού. Λίγο πιο καλά σουτ να είχε κάνει, θα είχαμε τελειώσει πολύ νωρίτερα.
3. Μητσιόπουλος: Αδικήθηκε από εμένα όσον αφορά το χρόνο, μόνο και μόνο γιατί οι άλλοι δύο επιθετικοί ήταν αρκετά ζεστοί χθες. Εντούτοις, βοήθησε σε άμυνα και επίθεση, ενώ φυσικά, σκόραρε και το τελευταίο πέναλτι (αυτό θα πει timing)!
4. Γούλας Κ.: Βρήκε το δρόμο για τα δίχτυα, με 2 γκολ και 1 πέναλτι στη διαδικασία. Βοήθησε πολύ, ειδικά στο 2ο ημίχρονο, ακόμη και αμυντικά με την φαινομενικά παράταιρη επιλογή του να στέκεται πάνω στη γραμμή δίπλα στον Προβελέγγιο στα φάουλ των αντιπάλων τους δυσκόλεψε πολύ τις εκτελέσεις (ο Βαγγέλης μου ζήταγε να το βγάλω έξω, αλλά από τη μια η παραπάνω εξήγηση και από την άλλη ότι δεν θα ξαναέκανα αλλαγή ενώ αμυνόμαστε ούτε για αστείο με τον χθεσινό διαιτητή, τον κράτησα στο γήπεδο και θεωρώ δικαιωμένος)
5. Χεκιμίδης: Ταλαιπωρήθηκε στο 1ο ημίχρονο, βρήκε χώρους στο 2ο και τους εκμεταλλεύτηκε. Έχασε παραδόξως το πέναλτι που εκτέλεσε, ευτυχώς χωρίς συνέπειες.
6. Μαραγκός: Συγκλονιστικός, στην άμυνα δεν πρέπει να τον πέρασε κανένας, ενώ επιθετικά, ενώ το προσπάθησε, οι προσπάθειές του ήταν ελλιπείς, καθώς έδινε την πάσα σωστά αλλά έμενε στάσιμος, χωρίς κίνηση στο χώρο ώστε να ανοίξουν οι αντίπαλοι. Ελπίζω στο επόμενο ματς να το κάνει
7. Μάτσας: Βοήθησε, έδωσε και κέρδισε μάχες, ενώ έχει μια μικρή ευθύνη, αν θυμάμαι καλά στο 4ο γκολ, καθώς η μπάλα πέρασε από αυτόν στο τείχος.
Ενώ στον πάγκο ήταν και οι:
8. Κόλλιας: Μην τα ξαναλέω…
9. Παππούς: Δεν έπαιξε αλλά το πεναλτάκι το έβαλε και πάλι. Δεν μασάει. Βοήθησε στο κοουτσάρισμα, ειδικά μέχρι να συνέλθω από το σοκ.
10. Μπαλάσκας: η συνεισφορά του όπως πάντα ανεκτίμητη.
11. Μουρίκης: Παρομοίως.
Ενώ παρών ήταν και ο
12. Κιούσης (συνοδευόμενος από το μέλος της Ακαδημίας Ανδρέα)
Και τώρα, τελικός… Εξέφρασε και τα δικά μου συναισθήματα ο Μουρίκης νωρίτερα με το σύνθημα που μας υπενθύμισε. Μπορείτε να το γιορτάσετε και να πανηγυρίσετε. Και επειδή τρώγοντας έρχεται η όρεξη, προσωπικά έχω πολύ μεγάλη όρεξη για την επόμενη Τετάρτη!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου