Έφτασε λοιπόν η ώρα και για την τελευταία για φέτος κριτική…
Ξεπερνώντας τις προσδοκίες, τις προβλέψεις και τον εαυτό μας φτάσαμε στον τελικό και παίξαμε απέναντι στην πολύ ισχυρή φέτος Ένωση Μεγάρου (Ένωση ΟΤΕ θα ήταν πιο σωστό όνομα, αλλά έχε χάρη που κάποιοι θέλανε σώνει και ντε να σηκώσει η ομάδα τους τρόπαιο J).
Τελικά, και παρόλη την εξαιρετική προσπάθεια της ομάδας σε όλο τον αγώνα, ηττηθήκαμε με 4-1. Η νίκη των αντιπάλων δίκαιη, αλλά δεν μπορώ παρά να αναρωτηθώ τι θα γινόταν αν έμπαιναν ένα τουλάχιστον από τα δύο δοκάρια μας στις δεδομένες χρονικές στιγμές…
Το φιλμ του αγώνα:
Ξεκινήσαμε πολύ καλά και μάλιστα προηγηθήκαμε στο σκορ με ανέλπιστο γκολ από λάθος του τερματοφύλακα, μετά από πολύ πονηρή ενέργεια του Χεκιμίδη.
Στη συνέχεια, η πίεση ήταν αφόρητη κάποιες στιγμές, αφενός από το ασταμάτητο τρέξιμο των αντιπάλων αφετέρου από τα απαράδεκτα σφυρίγματα των διαιτητών, οι οποίοι ενώ την πρώτη φορά δεν έπεσαν στην παγίδα του αντίπαλου επιθετικού (ο οποίος έπρεπε να πάρει τουλάχιστον κίτρινη κάρτα για τις διαμαρτυρίες του) στη συνέχεια του έδιναν όλα τα φάουλ, τα περισσότερα εκ των οποίων δεν έγιναν ποτέ.
Αλλά, με κάποιο τρόπο, μέχρι κάποιο σημείο αντέξαμε και παλέψαμε, προσπαθώντας και για δεύτερο γκολ στις αντεπιθέσεις. Μετά την ισοφάριση, ολίγον οπισθοχωρήσαμε και το πληρώσαμε καθώς δεχτήκαμε δύο πολύ γρήγορα γκολ, οπότε και βρεθήκαμε πίσω στο σκορ με 1-3.
Σε εκείνο το σημείο, ο Κ. Γούλας έκανε μερικά καλά σουτ, ένα εκ των οποίων αποκρούστηκε από το δοκάρι, λίγο πριν την εκπνοή του ημιχρόνου. Θα το πω και πάλι, πιστεύω ο αγώνας θα είχε εντελώς άλλη εξέλιξη αν είχε μπει αυτό το γκολ σε αυτό το σημείο.
Στο δεύτερο ημίχρονο, οι αντίπαλοι έδωσαν χώρο, ο Μπιρμπιλής έπαιξε στην άμυνα, κι έβγαιναν στις αντεπιθέσεις. Κι ενώ κάναμε κάποιες καλές ευκαιρίες και ο Προβελέγγιος απέκρουε τα πάντα, ένα ακόμη γκολ τους ουσιαστικά κλείδωσε το ματς.
Η ομάδα τα έδωσε όλα χθες, προσπάθησε όσο ποτέ. Οι παίκτες ήταν πολύ συγκεντρωμένοι και έκαναν ό,τι τους ζητήθηκε. Ίσως σε κάποιες φάσεις να έπρεπε να αντιδράσει λίγο καλύτερα, αλλά στα σίγουρα δεν το παρατήσαμε ποτέ και παίζαμε από την αρχή έως το τέλος με το ίδιο πάθος και ορμή. Ίσως όμως και να τους υπερτιμήσαμε λίγο, καθώς νομίζω ότι ειδικά επιθετικά να υπήρχαν περιθώρια για κάτι καλύτερο. Σημειώνω ότι έπαιξαν στο 1ο ημίχρονο σχεδόν με το ίδιο σύστημα με εμάς, προσπαθώντας να πάνε το ματς στο ένας με έναν, με τη διαφορά ότι αυτοί μετέφεραν καλύτερα την μπάλα από την άμυνα στην επίθεση για να το πετύχουν, ενώ εμείς λίγες φορές το προσπαθήσαμε ορθόδοξα και καταφύγαμε σε μακρινές μπαλιές. Με τον Μπιρμπιλή στην άμυνα στο δεύτερο ημίχρονο, πίεσαν ψηλά, για να μην κατεβάζουμε την μπάλα. Όποτε όμως το κάναμε σωστά, οι ευκαιρίες δημιουργήθηκαν.
Αμυντικά, τα πήγαμε αρκετά καλά, καθώς περιορίσαμε τους αντιπάλους σε 4 γκολ, που αποτελεί τη δεύτερη χειρότερή τους επίθεση φέτος, μετά την πρεμιέρα με την Κόσμος ΟΤΕ που έβαλαν 3. Ο αγώνας χάθηκε από την μη αποτελεσματικότητά μας και ατυχία στις επιθετικές προσπάθειες.
Οφείλω τέλος να σημειώσω ότι οι παίκτες χθες ήταν πραγματικοί στρατιώτες, έκαναν ό,τι τους ζητήθηκε, προσαρμόστηκαν άμεσα όσες φορές τους ζητήθηκε να κάνουν κάτι διαφορετικό και δεν μπορώ παρά να είμαι περήφανος για αυτό.
Έπαιξαν οι:
1. Προβελέγγιος: Με τεράστια διαφορά ο καλύτερος παίκτης μας χθες και κατά την ταπεινή μου άποψη ο καλύτερος στο πρωτάθλημα. Απίστευτη σταθερότητα, εξαιρετικές τοποθετήσεις, νικήθηκε μόνο στις ελάχιστες δυνατές περιπτώσεις.
2. Μαραγκός: Πραγματικός μαχητής, έδωσε πολλές μάχες, βγήκε νικητής σχεδόν σε όλες.
3. Αγαπητός: Είχε τον πιο δύσκολο ρόλο χθες, τα πήγε περίφημα. Ίσως να έπρεπε να είχα βάλει Αγαπητό-Μαραγκό σε ανάποδους ρόλους, έστω από κάποιο σημείο και μετά, ώστε να μπορεί ο Αγαπητός να κάνει παιχνίδι, αλλά μετά τον αγώνα πολλά ίσως και αν μπορεί να πει κανείς. Στην αρχή έμοιαζε η πιο προφανής λύση και νομίζω το συμφωνούμε όλοι αυτό.
4. Μητσιόπουλος: Αρχηγός χθες σε όλα του. Ένα μεγάλο «αχ!» για το δοκάρι στο 2ο ημίχρονο! Προσπάθησε με νύχια και με δόντια, και πάλεψε, πληγώθηκε. Ελπίζουμε όλοι ο τραυματισμός να μην είναι σοβαρός και του ευχόμαστε ολόψυχα σύντομα και ανώδυνα περαστικά.
5. Χεκιμίδης: Πολύ τρέξιμο και προσπάθεια, πολύ ξύλο, βοήθησε και στην άμυνα αυτή τη φορά. Στάθηκε άτυχος σε κάποιες περιπτώσεις, αλλά τα έδωσε όλα.
6. Γούλας Κ.: Στάθηκε αντάξιος των προσδοκιών, έπαιξε έξυπνα και με ψυχή και απέδειξε ότι είναι αναπόσπαστο και σημαντικότατο κομμάτι αυτής της ομάδας.
Παρόντες ήταν και οι:
7. Μάτσας
8. Μουρίκης
9. Μπαλάσκας
10. Κιούσης
11. Παππούς
12. Κόλλιας
Ενώ μας τίμησαν και ο αντιπρόσωπος των βετεράνων Δήμας, καθώς και η νέα προσθήκη της ομάδας Αρβανιτοζήσης.
Για διαφορετικούς λόγους, δεν ήταν παρόντες οι Σίνος, Λάγγας, Γούλας Γ., όλοι απόλυτα δικαιολογημένοι.
Προσωπικά, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω όλους από τα βάθη της ψυχής μου για την φετινή σας προσπάθεια. Και όχι μόνο αυτούς που έπαιξαν πιο πολύ, αλλά, και κυρίως αυτούς που αγωνίστηκαν λιγότερο, που με την παρουσία τους βοήθησαν εξίσου την ομάδα, είτε παίζοντας ως αλλαγές είτε αγωνιζόμενοι σε αγώνες, όποτε δεν υπήρχαν άλλες επιλογές, σηκώνοντας το βάρος στης ευθύνης.
Έχω απόλυτη πίστη σε αυτή την ομάδα, η οποία πιστεύω ότι με το πλήρες ρόστερ θεωρώ ότι είναι αχτύπητη. Φέτος, περισσότερο από ποτέ, ταλαιπωρηθήκαμε από απουσίες, τραυματισμούς κτλ. Και όμως, φτάσαμε στο στόχο. Η ελαφρώς πικρή γεύση που μας έμεινε από την ήττα νομίζω δε θα μας επηρεάσει, αλλά αντίθετα θα μας πεισμώσει. Και με δεδομένη την υπόσχεση εκ μέρους του Πολιτιστικού ότι και του χρόνου θα υπάρχει πρωτάθλημα, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι του χρόνου θα πάμε ένα βήμα παραπάνω και θα το σηκώσουμε.
Συγχαρητήρια, και καλή συνέχεια σε όλους με υγεία.
Υ.Γ. Εξαιρώ τον Χεκιμίδη από την ανωτέρω ευχή, τουλάχιστον για απόψε, καθώς απόψε θα σε κεράσουμε πόνο, φίλε!
Καλημέρα σε όλους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου