Καλημέρα σε όλους, καλή εβδομάδα και καλή αγωνιστική χρονιά.
Έστω και με μικρή καθυστέρηση, επανέρχομαι με λίγα λόγια για την πρεμιέρα το φετινού πρωταθλήματος.
Την Πέμπτη λοιπόν, στα γνωστά γήπεδα στου Ρέντη, αγωνιστήκαμε με την ομάδα 11888 και μετά από μια άκρως ικανοποιητική εμφάνιση κερδίσαμε με 6-2, ξεκινώντας με τον καλύτερο τρόπο τη νέα αγωνιστική χρονιά.
Η ομάδα ήταν αρκετά συγκεντρωμένη σε όλη τη διάρκεια του αγώνα και χωρίς να φορτσάρει ιδιαίτερα επιβλήθηκε καθαρά επί του αξιόμαχου αντιπάλου. Κάποια μικρά ατομικά λάθη σε μαρκαρίσματα, πάσες και τοποθετήσεις ελπίζω να βελτιωθούν σύντομα ώστε να μη στοιχίσουν σε πιο δύσκολα παιχνίδια.
Στο γήπεδο ήταν οι:
1. Προβελέγγιος
2. Μαραγκός
3. Παππούς
4. Γούλας Γιάννης
5. Λάγγας
6. Μάτσας
7. Μπαλάσκας
8. Κόλλιας (μόνο κοουτσάρισμα)
Σημειώνω την εξαιρετική εμφάνιση του Γούλα, ο οποίος έδειξε μεγάλη ωριμότητα και ηρεμία και ήταν ο ηγέτης της ομάδας (4 ασίστ και 1 γκολ λένε πολλά), την πολύ καλή απόδοση του Λάγγα ειδικά επιθετικά, ο οποίος με λίγο μεγαλύτερη συνέπεια στα αμυντικά του καθήκοντα θα βοηθήσει πολύ, τα τρία γκολ του Μαραγκού, την σιγουριά στα μετόπισθεν χάρη στην παρουσία του Προβελέγγιου και την γενικότερα θετική παρουσία όλων.
Στα αρνητικά σημειώνω τα εξής, με αφορμή μερικές φάσεις του αγώνα, αναφέρομαι προσωπικά σε παίκτες, όχι για να σας την «πω», αλλά για να θυμηθείτε τις φάσεις:
1. Πρέπει να αντιλαμβανόμαστε πότε πρέπει να κρατάμε τη θέση μας στην άμυνα και πότε να κλέψουμε την μπάλα. Όταν πχ η μπάλα είναι στο δικό μας μισό του γηπέδου, μια αποτυχημένη προσπάθεια για κλέψιμο εκθέτει την άμυνα και δημιουργεί αριθμητικό πλεονέκτημα στους αντιπάλους (το έκανε ο Λάγγας 2 φορές στο 2ο ημίχρονο). Καλύτερα σε αυτή την περίπτωση είναι να κρατάμε τη θέση μας.
2. Όταν η μπάλα διεκδικείται με αντίπαλο παίκτη, καλό είναι να προσπαθούμε να την πάρουμε στην κατοχή μας και όχι να την διώχνουμε σπασμωδικά, γιατί έτσι από κόντρα μπορεί να εκτεθούμε αμυντικά (το έκανε ο Μάτσας στο 2ο ημίχρονο).
3. Όταν αμυνόμαστε, προσπαθούμε να βάζουμε το σώμα μας ανάμεσα στον αντίπαλο και το τέρμα μας. Αν του αφήνουμε διάδρομο και τον μαρκάρουμε από το πλάι, το πιο πιθανό είναι να μας περάσει για πλάκα (το έκαναν σχεδόν όλοι αυτό το λάθος).
4. Όταν μας ξεφεύγει στο σπριντ ο αντίπαλος επιθετικός, αντί να φωνάζουμε επιτακτικά στους συμπαίκτες μας την τελευταία στιγμή να καλύψουν τη δική μας αδυναμία, καλό θα είναι να φροντίσουμε ή να καλύψουμε εξαρχής σωστά ή να βγάλουμε την μπάλα πλάγιο ή να κάνουμε φάουλ (το έκανε ο Μαραγκός στο 2ο ημίχρονο).
5. Το τείχος στα φάουλ των αντιπάλων γνώμη μου είναι να αποτελείται από τους επιθετικούς και να μαρκάρουν πίσω οι αμυντικοί. Εντελώς παράδοξα, η ομάδα κάνει το αντίθετο (παρ’ όλες τις παραινέσεις μου), με αποτέλεσμα να αμυνόμαστε με πιο αδύναμους παίκτες όταν η μπάλα φτάνει στην περιοχή (έγινε 2 φορές την Πέμπτη και γύρω στις 20 φορές πέρσι).
6. Ο Γούλας αφήνει χώρο στον αντίπαλο, κλείνοντας τον χώρο από τον αντίπαλο που έχει την μπάλα, ενώ θεωρεί ότι αν περάσει εντέλει η μπάλα θα προλάβει να τον κλείσει. Ενδεχομένως να έχει δίκιο και αυτό σε μια κανονική ομάδα σε κανονικό γήπεδο να έχει νόημα. Στη δική μας ομάδα, με τις αδυναμίες της, και σε τόσο μικρό γήπεδο, εκτιμώ ότι το καλύτερο είναι να καλύπτει τον ελεύθερο παίκτη ευθύνης του από πιο κοντά. Σε αντίθετη περίπτωση, ο παίκτης φαίνεται ξεμαρκάριστος, τρέχει από ένστικτο ένας αμυντικός να τον κλείσει και δημιουργείται κενό, καθώς εντέλει δύο παίκτες μαρκάρουν ένα και ένας αντίπαλος μένει ελεύθερος (αυτό το κάνει και ο Αγαπήτος και το είχαμε αντιμετωπίσει πέρσι).
7. Σουτάρετε και με το αριστερό οι δεξιοπόδαροι, όταν δε σας το μαρκάρουν και είστε κοντά στο τέρμα. Συνήθως θα καταλήξει σε καλύτερη ευκαιρία από το να γυρνάτε την μπάλα στο δεξί, να χάνετε χρόνο και να προλαβαίνουν να σας μαρκάρουν οι αντίπαλοι (την πάτησαν έτσι Παππούς, Γούλας, Λάγγας, Μπαλάσκας)…
Αυτά το ολίγα από εμένα.
Καλή αρχή λοιπόν και εύχομαι ακόμη καλύτερη συνέχεια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου