Ο χθεσινός αγώνας συγκαταλέγεται σαφώς σε μία από τις καλύτερες εμφανίσεις μας, τουλάχιστον από τότε που μπήκα στην ομάδα.
Όπως και πέρσι, κερδίσαμε τους εν ενεργεία πρωταθλητές. Ελπίζω απλά να το διαχειριστούμε καλύτερα φέτος.
Η ομάδα ήταν πολύ δυνατή και αποφασισμένη από την αρχή μέχρι το τέλος. Αν μάλιστα είχαν αποφευχθεί 2-3 επιπολαιότητες, η νίκη θα ήταν πιο άνετη. Και μάλιστα, απέναντι σε μία Πάρνηθα πάνοπλη, με πάγκο, με πλούσιο και δυνατό ρόστερ που έτρεχε σε όλο τον αγώνα. Ξεχάστε τους 5-6 τύπους που παλεύανε για 50 λεπτά, τώρα είχανε αλλαγές και μάλιστα ποιοτικές για το επίπεδο του πρωταθλήματος. Γύρισαν μάλιστα στη σύνθεσή τους και παλιοί γνωστοί.
Εμείς είχαμε ελλείψεις, αλλά δεν φάνηκαν.
Ο αγώνας ήταν 5Χ5.
Ξεκινήσαμε οι:
1. Βενέκας
2. Κόλλιας
3. Γούλας Ν.
4. Γούλας Γ.
5. Μητσιόπουλος
Ξεκινήσαμε με τον Νίκο και τον Κόλλια στην άμυνα, τον Γιάννη λίγο πιο ελεύθερο μπροστά και τον Μητσιόπουλο στην επίθεση.
Αγωνίστηκαν επίσης και οι Λάγγας, Μάτσας και Παππούς. Ο Μπαλάσκας δεν αγωνίστηκε, αλλά η συνεισφορά του ήταν καθοριστική στη διαχείριση, όσο αγωνιζόμουν, και την εμψύχωση της ομάδας. Ο Μάτσας, ταλαιπωρημένος από την υπερπροσπάθεια στον Μαραθώνιο, με το ζόρι πείστηκε να αγωνιστεί για να μας ξεκουράσει λίγο, κι ευτυχώς, όπως αποδείχτηκε…
Ο αγώνας ήταν από την αρχή έως το τέλος στην κόψη. Με πολύ τρέξιμο, με νεύρα, με φάσεις, αποκρούσεις και γκολ.
Η διακύμανση του σκορ είναι ενδεικτική (με εμάς τυπικά γηπεδούχους):
1 – 0
1 – 1
1 – 2 (σκορ ημιχρόνου, το γκολ στην τελευταία φάση του ημιχρόνου)
2 – 2
3 – 2
3 – 3
4 – 3
4 – 4
4 – 5
5 – 5 (πέναλτι)
6 – 5 (το γκολ στην τελευταία φάση του αγώνα!)
Την πρωτοβουλία των κινήσεων την είχε η Πάρνηθα, αλλά σε γενικές γραμμές η αμυντική λειτουργία ήταν έξοχη. Σε πολύ λίγες περιπτώσεις μέναμε 2 με 3 αντιπάλους, ενώ συνήθως οι αλληλοκαλύψεις ήταν εξαιρετικές. Είχαμε 4 δοκάρια (!), πολλά τετ-α-τετ χαμένα και πολύ καλούς συνδυασμούς. Ο μικρός Γούλας (Γιάννης) έβαλε τέσσερα γκολ, ο Μητσιόπουλος 2. Αντιληπτό λοιπόν ότι το budget των μεταγραφών δεν πάει χαμένο.
Ατομική κριτική:
1. Βενέκας: από τους κορυφαίους. Τρομερές τοποθετήσεις, επεμβάσεις και ψυχραιμία, εξέπεμπε σιγουριά να του γυρίσεις την μπάλα. Έφαγε άπιαστα γκολ, ενώ αν κατευθύνει λίγο πιο αποφασιστικά την άμυνα θα αφήσει εποχή σαν τερματοφύλακας.
2. Κόλλιας: Το καλύτερο παιχνίδι εδώ και καιρό, να έλειπε μόνο το ανεπίτρεπτο λάθος στο 5-4 (πάσα στο κέντρο της άμυνας που έβγαλε τετ-α-τετ αντίπαλο). Συμμετείχε και στο δημιουργικό παιχνίδι, και είχε τρεις ευκαιρίες για γκολ. την μία τουλάχιστον έπρεπε να την τελειώσει…
3. Γούλας Ν: Ψυχάρα, σε άμυνα και επίθεση, κατάπιε χιλιόμετρα. Πολλή δύναμη, τους έκανε να τον τρέμουνε σε κάποιες φάσεις. Σαφώς βελτιωμένος στο ομαδικό παιχνίδι. Ακόμη και τα νεύρα, ειδικά σε αγώνα με τόση ένταση, ήταν περιορισμένα.
4. Γούλας Γ: Κατ’ εμέ μακράν ο καλύτερος. 4 γκολ, τρομερά δυνατός και γρήγορος, γύριζε και πίσω για βοήθειες. Αν έλειπε και σε αυτόν το ανεπίτρεπτο λάθος στο 1-2 (αντίστοιχο με του Κόλλια), θα ήταν τέλειος.
5. Μητσιόπουλος: Σκόραρε δύο φορές, το ένα γκολ για σεμινάριο ψυχραιμίας, έπαιξε πολύ καλά όσο άντεξε, λόγω ίωσης που τον ταλάνιζε. Βοήθησε πάρα πολύ και στα θετικά ότι έβγαινε όταν ένιωθε ότι δεν είχε δυνάμεις.
6. Λάγγας: Βοήθησε πολύ στο πρώτο ημίχρονο, καλύπτοντας τον Ν. Γούλα όποτε βρισκόταν στην επίθεση. Δεν παρατούσε τις φάσεις και κάλυπτε τους χώρους.
7. Μάτσας: Αγωνίστηκε πολύ λίγο, κυρίως για να μας δώσει ανάσες. Και μόνο αυτό θα ήταν αρκετό, αλλά είχε και καθοριστική συμμετοχή (κλέψιμο και πάσα στον Ν. Γούλα που έκανε την ασίστ) στην τελευταία φάση που έκρινε τον αγώνα.
8. Παππούς: Αγωνίστηκε σχεδόν όλο το δεύτερο ημίχρονο ως δεύτερος αμυντικός για να ανέβει ο Νίκος, είχε πολύ δύσκολο συνήθως αντίπαλο (τον Χριστόφορο), αλλά τα κατάφερε μια χαρά και αμυντικά και στο κατέβασμα της μπάλας. Άργησε να τελειώσει τις φάσεις 1-2 φορές. Στα θετικά ότι κοπάνησε με την μπάλα 3-4 φορές τους αντιπάλους σε αλλεπάλληλα κόρνερ, σπάζοντάς τους τα νεύρα!!
Διαιτησία: Δεν το συνηθίζω να τη σχολιάζω, νομίζω μονάχα μια φορά έγραψα πέρσι, αλλά ο διαιτητής, που από ό,τι μου είπανε είναι και ο καλύτερος, δεν ήταν σε μεγάλη φόρμα, για να το πω κομψά.
• Δεν άφησε το πλεονέκτημα σε φάση που κατέληξε σε γκολ (Γ. Γούλας)
• Στην ίδια φάση δεν έδωσε κόκκινη κάρτα στον παίκτη που ανέτρεψε τον Γιάννη που ήταν σε προφανή θέση για γκολ (έδωσε κίτρινη)
• Για να δώσει κίτρινη κάρτα σε κράτημα στον Κόλλια στο κέντρο (άφησε πλεονέκτημα, αλλά έπρεπε στη διακοπή να δώσει την προφανή κάρτα) έπρεπε να τον κράξει ο Μάτσας από τον πάγκο, ο οποίος επίσης κιτρινίστηκε
Υπήρξαν και κάποιες χλιαρές διαμαρτυρίες για 2 πέναλτι, ένα υπέρ μας, ένα εναντίον μας. Το πέναλτι που κερδίσαμε και η αποβολή με τη 2η κίτρινη νομίζω ήταν, χωρίς αντιρρήσεις, σωστές υποδείξεις.
Όπως γίνεται αντιληπτό, η νίκη έγινε δεκτή με τρομερούς πανηγυρισμούς. Οι συνάδελφοι της Πάρνηθας ήταν ΟΛΟΙ κύριοι*, και μας συνεχάρησαν για την νίκη και την αγωνιστικότητά μας, παρά την πικρία τους και αυτό είναι προς τιμήν τους. Τα εγκωμιαστικά σχόλια για τον αγώνα αλλά και τη νίκη μας ακούστηκαν και από τρίτους που παρακολούθησαν το ματς.
Συνεχίζουμε λοιπόν. Την ερχόμενη εβδομάδα υπάρχει ρεπό, οπότε και πρέπει να κανονιστεί ένα γερό φιλικό για να κρατηθούμε σε εγρήγορση, ελπίζω να έχουμε συμμετοχές. Την μεθεπόμενη βδομάδα, άλλο ένα ντέρμπι, με τις Καλωδιακές. Είναι αντιληπτό ότι θα μας πάρουν στα σοβαρά τόσο λόγω της χθεσινής μας εμφάνισης, όσο και των περσινών αγώνων, οπότε πρέπει να φανούμε αντάξιοι των περιστάσεων.
Το χθεσινό θετικό δείγμα όμως, με κάνει να ευελπιστώ…
ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ!!!
*Μου μεταφέρθηκε ότι ένας αντίπαλος, ο οποίος οφείλω να διευκρινίσω ότι ήταν κοσμιότατος στη διάρκεια του αγώνα, είπε σε συμπαίκτες μας ότι δε θα τους ξανανικήσουμε ποτέ έτσι όπως κάνουμε και ότι στην επόμενη αναμέτρηση δε θα σταματάνε να μας βάζουνε γκολ! Θέλω να ελπίζω ότι ήταν απλά αποτέλεσμα του εκνευρισμού και της απογοήτευσης της στιγμής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου