Χθες το βράδυ παίξαμε με τους Ψυκτικούς Τροίας και χάσαμε 6-3.
Θεωρώ ότι το αποτέλεσμα αδικεί την προσπάθεια της ομάδας, η οποία κατέβηκε με αρκετές ελλείψεις.
Οι αντίπαλοι κατέβηκαν 10 άτομα, εμείς ουσιαστικά 6 (δεν συμπεριλαμβάνω τον εαυτό μου, καθώς δεν αγωνίστηκα και πάλι λόγω του γνωστού τραύματος, το οποίο και πάλι με έδωσε «τσίμπημα» στο ζέσταμα). Παίξαμε λοιπόν 5 -5 για να έχουμε και μία αλλαγή. Αν ήμουν σε θέση να βοηθήσω ή υπήρχε άλλος ένας, θα παίζαμε 6 – 6.
Ξεκίνησαν οι:
1. Μουρίκης
2. Μάτσας
3. Μπαλάσκας
4. Παππούς
5. Ν. Γούλας
Και αλλαγή ο
6. Κ. Γούλας
Παίξαμε αρκετά συγκεντρωμένα στην άμυνα, όπου ανακόπταμε τις περισσότερες επιθέσεις, αλλά στην επίθεση παίζαμε χωρίς προσανατολισμό. Το πρόβλημα ήταν ότι κάναμε επίθεση με 2 άτομα, συνεπώς οι αντίπαλοι εύκολα μας πνίγανε.
Με στιγμιαίες αδράνειες μείναμε πίσω στο σκορ (2-0), και παρόλο που μειώσαμε με μια ΓΚΟΛΑΡΑ του Νίκου (πέρασε όλη την ομάδα και σούταρε εύστοχα), μετά φάγαμε άλλα 2 και το ημίχρονο τέλειωσε με 4-1.
Στο 2ο ημίχρονο κάναμε πιο έντονη προσπάθεια και τελικά καταλήξαμε στο 6-3.
Θεωρώ το αποτέλεσμα δίκαιο, κέρδισε η καλύτερη χθες ομάδα. Και αλλαγές είχανε, και φρεσκάδα, και 2-3 καλούς παίκτες (ειδικά ο τερματοφύλακας ήταν τρομερός). Όμως, η διαφορά στο σκορ είναι πλασματική. Χωρίς ουσιαστικά πολλές επιλογές και ανάσες, η ομάδα έτρεξε πολύ, έκανε πάρα πολλές φάσεις (στον αντίστοιχο αγώνα του 1ου γύρου είχαμε κάνει πολύ λιγότερες), αλλά κάτι ο τερματοφύλακας κάτι η αστοχία/ατυχία μας στέρησαν περισσότερα γκολ.
Ατομική κριτική:
Μουρίκης: Δεν ήταν από τις καλές του βραδιές. Έφαγε 1-2 γκολ που θεωρώ θα μπορούσε να αποσοβήσει, και τα οποία δυστυχώς ήταν σε καίριες στιγμές του αγώνα.
Μάτσας: Πολύ σταθερός, έβγαλε 2-3 τρομερές πάσες και έπαιξε καλή άμυνα. Του έλλειψε όμως ένας σταθερός παρτενέρ στην άμυνα. Έχω παραγγείλει ένα καλούπι για τα πόδια του μπας και κάνει κανένα σουτ της προκοπής (Χαρούμενα γενέθλια, btw)! Πρέπει να του δοθεί άλλος ένα πόντος καθώς υπέστη την γκρίνια του Ν. Γούλα για μισή ώρα μέχρι να τον επιστρέψει σπίτι!!!
Μπαλάσκας: Εξαιρετικός στα αμυντικά του καθήκοντα, έκανε το καλύτερό του φετινό παιχνίδι. Δεν έπαιξε όσο του άξιζε γιατί η ομάδα χρειαζόταν επιθετική πνοή, όντα πίσω στο σκορ στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα.
Παππούς: Πολύ καλός επίσης, έπαιξε σε όλο το γήπεδο, 1-2 φορές όταν έπαιζε άμυνα ψιλοξεχάστηκε κάπου στο κέντρο, αλλά γενικά τα πήγε καλά. Είχε την ατυχία να πέσει σε ένα τερματοφύλακα που δεν ήθελε να χάσει χθες. Του έκανε απίστευτες αποκρούσεις (ειδικά στην τριπλή φάση του 1ου ημιχρόνου), ενώ ο Βαγγέλης τον νίκησε μόνο μία φορά...
Ν. Γούλας: Εξαιρετικός στην απόδοση (2 γκολ), απαράδεκτος στις αντιδράσεις κατά τη διάρκεια και ειδικά μετά τον αγώνα. Τους χόρεψε κανονικά, ακόμη και ο διαιτητής και οι αντίπαλοι τον χειροκρότησαν για μερικές καταπληκτικές τους εμπνεύσεις, αλλά ήταν πολύ άτυχος. Τα σουτ στις γωνίες ήταν άπιαστα, αλλά για ελάχιστα εκατοστά έξω. Αυτό τον εκνεύρισε και τα έβαλε και με τον Κώστα, και με τον διαιτητή. Είχε ευθύνη και για ένα γκολ που δεχτήκαμε, καθώς ανεξήγητα άφησε τον 3ο παίκτη αμαρκάριστο.
Κ. Γούλας: Όπως πάντα καλή δουλειά, αν και ξεχάστηκε και αυτός στο μαρκάρισμα του 3ου παίκτη 2-3 φορές.
Δύο σχόλια:
1) Η ομάδα δεν κάνει πάσες. όλοι, μα όλοι, ψάχνουν τη μαγική μπαλιά. ΜΗΝ το κάνετε αυτό! Γυρίστε την μπάλα στον ελεύθερο παίκτη, μην προσπαθείτε να γίνετε ήρωες. Το πιο πιθανό είναι να χάσουμε την μπάλα και να τους δώσουμε αντεπίθεση. Αντίθετα, με τις συνεχείς, εύκολες πάσες και τους κουράζουμε και είμαστε όλοι ζεστοί κατά τη διάρκεια του αγώνα. Δεν είναι ντροπή ούτε υποβιβάζει τον παίκτη που δίνει την πάσα να τη δώσει στον αμαρκάριστο δίπλα του ή πίσω του. Ίσα-ίσα, αυτό είναι το ζητούμενο. Όταν βρεθεί η δυνατότητα για την καλή πάσα, θα το καταλάβετε, δε χρειάζεται να το εκβιάζουμε. Στο ίδιο μήκος κύματος, πρέπει και αυτοί που θα δεχτούν την πάσα να είναι σε σημείο που να μπορεί να πάει η μπάλα, δηλαδή πρέπει να κάνουν κίνηση. Αν κρύβονται πίσω από τον αμυντικό, 9/10 φορές η μπάλα ΔΕ θα πάει σε αυτούς, κι αν πάει, θα είναι από λάθος και υπό κακές συνθήκες (μακρινό κοντρόλ κτλ).
2) Επειδή άκουσα διάφορα για το διαιτητή, θα ήθελα να πω ότι μπορεί κάποια σφυρίγματα να ήταν λανθασμένα (πχ ένα φάουλ στο τέλος του 1ου ημιχρόνου ή 1-2 κόρνερ), αλλά σε καμία περίπτωση δεν έκρινε το αποτέλεσμα. Αν είχαμε κερδίσει, δε θα ασχολούμασταν. Και, επειδή το άκουσα κι αυτό, όσα χρόνια παίζω μπάλα, δε θυμάμαι διαιτητή στο 5Χ5 που να μην παίζει στη γραμμή, στο ύψος του κέντρου, κανείς τους δεν μπλέκεται μέσα στο γήπεδο, κυρίως λόγω του ότι το γήπεδο είναι μικρό και μπορεί από τη γραμμή του κέντρου να βλέπει τα πάντα. Ναι, μπορεί να χάσει ένα πλάγιο στην άλλη άκρη, αλλά και αυτό στο πρόγραμμα είναι…
Την επόμενη βδομάδα παίζουμε με Καλωδιακές. Με την κατηφόρα που μας έχει παρασύρει δε βλέπω φως, αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Ο Κ. Γούλας μου είπε ότι κατά πάσα βεβαιότητα δε θα έρθει, ειδικά αν παίζουμε νωρίς (έχει αγώνα στις 5:00). Ελπίζω να βρεθούν αντικαταστάτες. Υπενθυμίζω ότι είμαστε η ομάδα που τους έχει υποχρεώσει στη μοναδική μέχρι τώρα ήττα τους στο πρωτάθλημα και αυτή τη φορά υποθέτω θα είναι ψυλλιασμένοι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου