OutLoud

Ξεκίνημα με κούπα! Του καφε... Ακολουθούν τα κρουασάν..                                                                                  Μια ομάδα είναι το απόλυτο φαβορί για το φετινό πρωτάθλημα. Η Ένωση Μεγαρου - Καλωδιακών - Πάρνηθας - Εργαστηρίων - Συπα - Αμπελοκήπων - Γηροκομείου κλπ κλπ.                                                                                  Νέος κόουτς για φέτος ο Παππούς. Δυστυχώς αρνήθηκε ο Μουρίνιο.                                                                                  Κουίζ για τη νέα χρονιά. Πόσες προσκλήσεις για ντους θα στείλει ο Μαραγκός?                                                                                

Πέμπτη 13 Φεβρουαρίου 2014

Τα μυαλά στα κάγκελα...

Αξίζει ένα μεγάλο μπράβο σε όλους μας για το χθεσινό αγώνα. Περάσαμε δια πυρός και σιδήρου και τελικά κάναμε την μεγάλη ανατροπή και φύγαμε νικητές! Ήμασταν ΟΜΑΔΑ και στις δύσκολες στιγμές που βρεθήκαμε πίσω στο σκορ παρά την υπερπροσπάθεια και τα νεύρα δεν ανταλλάξαμε την παραμικρή κουβέντα μεταξύ μας. Ήμασταν ΟΜΑΔΑ αλλά πάνω από όλα ήμασταν ΠΑΡΕΑ και για αυτό γουστάρω τόσα χρόνια να παίζω μαζί σας!
Όλα κύλισαν υπέροχα λοιπόν. Ή μήπως όχι;

Νομίζω ότι ο χθεσινός αγώνας θα πρέπει να αποτελέσει μάθημα διαχείρισης νεύρων και μυαλού για όλους μας. Από την πρώτη στιγμή φάνηκαν οι προθέσεις των αντιπάλων. Πέταγαν τη μπάλα μακριά σε κάθε στημένο και ήταν μονίμως εριστικοί. Το ζήτημα είναι πώς αντιδράσαμε εμείς.
Πιο συγκεκριμένα, πιστεύω ότι πέσαμε στην παγίδα. Τους ακολουθήσαμε σε αυτή τη λογική και χάθηκε η ψυχραιμία μας ουκ ολίγες φορές. Και δεν είναι αυτή η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο.
Πολλοί θα πουν ότι η ένταση και το σκληρό παιχνίδι είναι τέτοιο που δεν επιτρέπει ψύχραιμες αντιδράσεις. Ίσως και εκεί να είναι η λεπτή γραμμή. 
Αυτό που θέλω να πω είναι ότι αν διαχειριζόμασταν καλύτερα αυτή την ένταση πιστεύω ότι μόνο κέρδος θα είχαμε. Από το βρίσιμο για παράδειγμα, θα προτιμούσα την ειρωνία και την επιδεικτική αδιαφορία απέναντί τους. Θα ήθελα να τους βάλω να παίξουν το δικό μου παιχνίδι και όχι να με παρασύρουν στο δικό τους.
Το ζητούμενο λοιπόν είναι το πώς θα καταφέρουμε να διαχειριστούμε το θυμό, τα νεύρα και το μυαλό μας. Είναι κάτι που προσωπικά ο καθένας πρέπει να δουλέψει και είμαι σίγουρος ότι την επόμενη φορά θα ήμαστε καλύτεροι και σε αυτό τον τομέα.
Και επειδή τίποτα δεν αναιρεί την χθεσινή νίκη μας, για ακόμα μία φορά ΜΠΡΑΒΟ σε όλους!

2 σχόλια:

  1. Mouricone, με τρελαίνεις με τις αναλύσεις και την οπτική σου γωνία...!!! Έχεις δίκιοπολύ δίκιο, αλλά, μπάλα είναι άντρες είμαστε...??? και γουστάρουμε ν' απαντάμε κάπου-κάπου στις προκλήσεις αυτών που δεν μπορούν με άλλο τρόπο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Προσωπικά συμφωνώ απόλυτα με τον mouricone (Εξάλλου και ο Ennio Morricone φημίζεται για τη διεισδυτική του ματιά στις καταστάσεις της ζωής, κλπ.κλπ.). Επειδή έθεσε το θέμα της ειρωνείας, στο οποίο θεωρώ ότι διαθέτω σημαντική τεχνογνωσία, καταθέτω την άποψή μου:
    Η ειρωνεία είναι το καλύτερο όπλο για να βγάζουμε τους αντιπάλους εκτός εαυτού και να τους στέλνουμε με κόκκινη σπίτι τους. Μάλιστα τα ειρωνικά σχόλια είναι πιο αποτελεσματικά όταν δεν απευθύνονται απευθείας προς τους αντιπάλους, αλλά όταν τα σχόλια γίνονται προς το διαιτητή και περιλαμβάνουν ειρωνείες για τους αντιπάλους. Με αυτό τον τρόπο εμείς ξεδίνουμε καθώς το βγάζουμε από μέσα μας, ενώ στους αντιπάλους δημιουργείται ασυγκράτητη εσωτερική ένταση που οδηγεί σε ανεξέλεγκτες ενέργειες και κόκκινες κάρτες.

    Εννοείται ότι αυτό το υπερόπλο το χρησιμοποιούμε μόνο στις περιπτώσεις εριστικών - κακοπροαίρετων αντιπάλων όπως η Ένωση Πειραιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή